ภาวะบกพร่องด้านการสื่อความหมาย ภาวะบกพร่องด้านการสื่อความหมาย คือความผิดปกติด้านการใช้ภาษาเพื่อสื่อความหมาย ทั้งการคิดคำพูด และการออกเสียงพูดให้เป็นประโยค อาจรวมไปถึงปัญหาด้านการอ่านหรือเขียนร่วมด้วย โดยมีพยาธิสภาพในสมองบริเวณที่ควบคุมเรื่องภาษา ซึ่งอาการแตกต่างกันไปตามแต่ละรูปแบบที่ผิดปกติประเภทของภาวะบกพร่องด้านการสื่อความหมาย สามารถแบ่งได้ออกเป็น 5 ประเภท 1.ภาวะบกพร่องด้านการพูด (Broca’s aphasia: Expressive)มักเกิดจากการที่สมองส่วนหน้าซีกซ้ายได้รับความเสียหาย บริเวณ Broca area ส่งผลให้มีปัญหาด้านการพูดและเขียน โดยผู้ป่วยสามารถเข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นสื่อสารแต่ไม่สามารถสื่อสารออกไปได้ ผู้ป่วยจะสามารถสื่อสารได้เพียงประโยคสั้น ๆ หรือเป็นคำสำคัญ ๆ บางครั้งไม่สามารถพูดจนจบประโยคได้ และอาจมีนึกคำพูดไม่ออก โดยลักษณะเด่นที่พบบ่อย ได้แก่ พูดไม่คล่อง พูดตะกุกตะกัก นึกคำพูดนาน 2.ภาวะบกพร่องด้านความเข้าใจ (Wernicke’s aphasia: Receptive)มักเกิดจากการที่สมองส่วนกลางซีกซ้ายได้รับความเสียหาย ของเนื้อสมองบริเวณ Wernicke ส่งผลให้ผู้ป่วยยังสามารถพูดได้คล่องเหมือนปกติ พูดได้ชัดเจน ไม่ตะกุกตะกัก แต่ไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่เขียนหรือสิ่งที่พูดได้ อาจตอบไม่ตรงคำถาม หรืออาจพูดประโยคที่ไม่มีความหมาย ทำให้คู่สนทนาไม่เข้าใจในสิ่งที่ผู้ป่วยต้องการจะสื่อสาร ในบางรายอาจสร้างคำพูดใหม่ขึ้นมาเอง หรือเรียงคำที่ผิดหลักไวยากรณ์ 3.ภาวะบกพร่องทั้งด้านความเข้าใจและการพูด (Global’s aphasia)เป็นผลมาจากความเสียหายทั้งส่วนหน้าและส่วนกลางของสมองซีกซ้าย ที่ถูกเลี้ยงโดย
